واردات کالا - واردات تک و عمده در سریعترین⚡️زمان ممکن

ضرورت واردات

علل اصلی واردات کالا توسط کشورها متعدد است و شامل عواملی چون ضعف در تولید داخلی به‌دلیل محدودیت‌های جغرافیایی، فناوری، منابع یا عدم‌صرفه اقتصادی تولید کالا در داخل به‌واسطه هزینه‌های بالاتر نسبت به واردات می‌شود. همچنین، کشورها برای تأمین نیازهای صنایع داخلی خود به واردات مواد اولیه، کالاهای واسطه‌ای و ماشین‌آلات روی می‌آورند و در نهایت، واردات کالاهای باکیفیت می‌تواند با ایجاد رقابت، به ارتقاء و بهبود کیفیت محصولات داخلی کمک کند. علاوه بر این، ایجاد بازار رقابتی داخلی باعث کاهش قیمت خدمات و محصولات خواهد شد.

اهمیت و تأثیر واردات بر اقتصاد ایران

واردات به‌عنوان یک عامل حیاتی، تاثیرات چندگانه‌ای بر ساختار اقتصادی کشورها دارد. این فرآیند نه‌تنها از طریق تأمین اقلام ضروری و مواد اولیه، پایداری بازارهای حیاتی از جمله امنیت غذایی و صنعتی را تضمین می‌کند، بلکه با تسهیل ورود ماشین‌آلات پیشرفته و فناوری‌های نوین، موجب ارتقاء بهره‌وری و ظرفیت تولید در بخش صنعت می‌گردد.

علاوه بر این، در مواقع لزوم، افزایش عرضه کالا از طریق واردات می‌تواند به عنوان ابزاری مؤثر در کنترل قیمت‌ها و کاهش فشارهای تورمی عمل نماید. شایان ذکر است که اگرچه افزایش نامتوازن واردات نسبت به صادرات می‌تواند به کسری تجاری منجر شود اما واردات استراتژیک و هدفمند (به‌ویژه مواد اولیه مورد نیاز تولید)، در بلندمدت زیربنای لازم برای رشد صادرات و بهبود کلی تراز تجاری را فراهم می‌آورد.

انواع رویه‌های واردات کالا با استناد به قوانین و مقررات ملی ایران

بر اساس ماده ۴۷ قوانین حاکم بر تجارت خارجی ملی ایران، کالاها به‌محض ورود به قلمرو گمرکی کشور، تحت یکی از رویه‌های گمرکی زیر قرار می‌گیرند که ماهیت واردات را مشخص می‌کند.

ورود قطعی

ورورد قطعی، رویه گمرکی است که بر اساس آن کالاهای وارداتی برای مصرف یا استفاده دائمی در قلمرو گمرکی کشور اظهار شده و با انجام کلیه تشریفات گمرکی و پرداخت کامل حقوق ورودی و هزینه‌های انجام خدمات، ترخیص می‌شوند. با استناد به ماده ۵ قانون مقررات صادرات و واردت سازمان ملی استاندارد ایران (INSO)، ورود و ترخیص بسیاری از کالاها تنها در صورتی مجاز است که استانداردهای اجباری ملی را رعایت کرده باشند.

برای اثبات این انطباق و امکان ترخیص از گمرک، واردکنندگان موظف به اخذ گوهی انطباق (COI) از شرکت‌های بازرسی مورد تأیید INSO در مبدأ یا مقصد هستند. در صورت عدم‌انطباق کالاهای وارداتی با شماره‌های مصوب استاندارد ملی، کالا مرجوع خواهد شد یا اجازه ترخیص نخواهد یافت.

ورود موقت

بر اساس ماده ۵۰ مبحث دوم قانون امور گمرکی، ورود موقت، رویه گمرکی است که براساس آن کالاهای معینی می تواند تحت شرایطی به‌طور موقت به قلمرو گمرکی وارد شود. این کالاها باید ظرف مهلت معینی که گمرک ایران تعیین می‌نماید بدون این که تغییری در آن ایجاد شود خارج گردد. تغییرات ناشی از استهلاک از این حکم مستثنی است.

بر اساس مواد ۱۲۲ و ۱۲۳ قانون امور گمرکی، شامل موارد چهارگانه‌ای است که به کالاها اجازه می‌دهد بدون پرداخت کامل حقوق ورودی، موقتاً به قلمرو گمرکی وارد شوند؛ این موارد عبارتند از: کالاهایی که جهت شرکت در نمایشگاه‌های بین‌المللی وارد می‌شوند، ماشین‌آلات و تجهیزاتی که برای اجرای پروژه‌های خاص به کشور می‌آیند، وسایل و ابزارآلاتی که برای انجام عملیات تعمیر، تنظیم یا تکمیل مورد نیازند و همچنین ظروف و لفاف‌های ویژه‌ای که منحصراً برای حمل و بسته‌بندی کالا استفاده می‌شوند.

ورود موقت برای پردازش

رویه‌ای گمرکی است که به موجب آن، کالا‌های متعلق به اشخاص حقیقی یا حقوقی، صرفاً با هدف پردازش، ساخت، تکمیل، تعمیر و بسته‌بندی وارد قلمرو گمرکی می‌شوند تا پس از انجام عملیات مذکور، به صورت صادرات قطعی از کشور خارج شوند. این قانون طبق ماده ۵۱ قانون امور گمرکی تعریف می‌شود.

بر این اساس، به شرکت‌ها اجازه داده می‌شود کالاهای خارجی را با هدف خاصی همچون ساخت، تکمیل، تعمیر، پردازش یا بسته‌بندی، تحت نظارت گمرک وارد کشور کنند و پس از انجام عملیات مورد نظر، محصولات نهایی را به خارج صادر نمایند. این رویه، به دلیل ماهیت و هدف صادراتی خود، از تسهیلاتی نظیر معافیت از پرداخت حقوق ورودی بهره‌مند است و گمرک تنها در ازای اخذ تضمین یا تعهد لازم، اجازه اجرای این عملیات را صادر می‌کند.

رویه مرجوعی

مرجوعی رویه‌ای است که براساس آن کالای وارده موجود در گمرک را تا هنگامی که با اجرای مقررات متروکه به فروش نرسیده است می‌توان به‌عنوان اعاده به خارج به گمرک اظهار و ترخیص نمود.

بر اساس ماده ۱۲۶ قانون امور گمرکی، کالا‌هایی که در اماکن گمرکی نگهداری می‌شوند اما به‌دلیل عدم رعایت مقررات یا کامل نبودن تشریفات مربوطه قابلیت ترخیص ندارند، باید تعیین تکلیف شده و مرجوع (بازگشت داده) شوند.

عبور خارجی

عبور خارجی کالا رویه گمرکی است که براساس آن کالایی به منظور عبور از قلمرو گمرکی از یک گمرک مجاز وارد و از گمرک مجاز دیگری، تحت نظارت گمرک خارج شود.

مطابق با ماده ۱۱۵ قانون امور گمرکی، عبور خارجی (ترانزیت) رویه‌ای است که به موجب آن کالاها از یک مرز ورودی به یک مرز خروجی در قلمرو گمرکی کشور عبور داده می‌شوند و وضعیت حقوقی این کالاها به گونه‌ای است که مشمول پرداخت حقوق ورودی نیستند و صرفاً برای مدت زمانی محدود، با دریافت تضامین لازم برای اطمینان از خروج آن‌ها، وارد کشور می‌شوند.

مراحل واردات کالا

شرکت بازرگانی کرم بابا، با استفاده از پتانسیل‌های خود مسیرهای ترانزیتی و وارداتی متنوع برای واردات کالاهای مشتریان فراهم کرده است. فرایند واردات کالا در کرم بابا بسیار ساده بوده و در مجموع ۷ مرحله را شامل می‌شود. این مراحل به شرح زیر می‌باشد:

1. ارتباط با کارشناسان منبع‌یابی
2. استعلام قیمت به مشتری
3. انتخاب نوع حمل و نقل
4. خرید و ارسال به انبار
5. عقد قرارداد
6. ارسال به انبار ایران
7. ارسال به مشتری

ارتباط با کارشناسان (منبع یابی و مذاکره اولیه)

در اولین گام از فرایند واردات، واردکننده باید با شناسایی تأمین‌کنندگان یا کارخانه‌های معتبر کالا در کشور مبدأ کار را آغاز کند. این فرآیند حیاتی شامل برقراری تماس، معرفی کامل خود و کسب‌وکار و درخواست اطلاعات مقدماتی در مورد کالا، از جمله کاتالوگ‌ها، مشخصات فنی دقیق و شرایط کلی فروش است.

این کار نیازمند تجربه و دانش کافی است. زیرا امکان مغایرت کالا، کلاهبرداری و عملکرد نامناسب تأمین‌کنندگان باعث ایجاد تجربه نامناسب از خرید می‌شود. بعضاً مشتریانی که با روند سفارش آشنا نباشند، از نظر مالی و زمانی متضرر خواهند شد. از این رو، می‌توان با تکیه بر دانش فنی و تجربیات شرکت‌های بازرگانی نظیر کرم بابا، از امکان جست‌وجوی کالا با کمترین قیمت از بهترین تأمین‌کنندگان، تجربه خرید ایده‌آلی داشت.

استعلام قیمت به مشتری

واردکننده، پس از مذاکره با تأمین‌کننده و کسب اطلاعات اولیه قیمت‌گذاری (پروفرما)، ابتدا مؤظف است با احتساب تمام هزینه‌های جانبی نظیر خرید کالا، حمل و نقل، بیمه، حقوق گمرکی و سود مورد نظر، قیمت تمام شده تقریبی محصول را محاسبه کند. سپس بر اساس این قیمت نهایی شده و شرایط فروش، آن را به اطلاع مشتریان یا خریداران داخلی می‌رساند تا بتواند سفارش‌های قطعی را برای خرید دریافت کند.

انتخاب نوع حمل و نقل

انتخاب مناسب‌ترین شیوه حمل‌ونقل کالا (هوایی، دریایی، زمینی یا ترکیبی) به عواملی چون ماهیت کالا (شامل حجم، وزن و میزان فسادپذیری)،فوریت تحویل (زمان مورد نیاز) و بودجه تخصیص‌یافته بستگی دارد. پس از بررسی این عوامل و تعیین روش بهینه، لازم است مذاکرات لازم با شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی انجام شده تا نرخ‌های پیشنهادی اخذ و در نهایت، یکی از روش‌های حمل برای اجرای عملیات نهایی و انتخاب شود.

شرکت بازرگانی کرم بابا، امکان حمل و نقل هوایی، دریایی، زمینی و گمرکی را برای مشتریان فراهم کرده است. بنابراین مشتریان می‌توانند با توجه به نوع کالا، مبدأ واردات و ملاحظات اقتصادی خود، از انواع روش‌های حمل و نقل کرم بابا استفاده کنند.

خرید و ارسال به انبار

پس از اینکه واردکننده و تأمین‌کننده بر سر قیمت و شرایط نهایی به توافق رسیدند، واردکننده متعهد می‌شود تا با استفاده از شیوه‌های پرداخت بین‌المللی مانند حواله ارزی، مبلغ مورد نظر را به حساب تأمین‌کننده واریز کند. هم‌زمان یا بلافاصله پس از آن، تأمین‌کننده اقدام به تولید یا آماده‌سازی کالا کرده و سپس آن را برای آغاز فرآیند حمل، به انبار خود یا به انبار شرکت حمل‌ونقل در کشور مبدأ منتقل می‌نماید. لازم به ذکر است که معمولاً در طول این مراحل، اقدامات ضروری قانونی مانند ثبت سفارش در سامانه جامع تجارت و فرآیند تخصیص ارز نیز قبلاً تکمیل شده‌اند.

شایان توجه است که یکی از مهمترین خدمات شرکت بازرگانی کرم بابا، انبارداری رایگان در چین و امارات است. این مسئله باعث کاهش چشمگیر هزینه‌های تمام شده، مشتریان و واردکنندگان می‌گردد.

عقد قرارداد

این گام بسیار مهم، یعنی انعقاد قرارداد رسمی، می‌تواند در زمان‌های مختلفی در فرایند خرید اتفاق بیفتد؛ چه درست پس از استعلام اولیه قیمت و قبل از قطعی شدن سفارش، و چه حتی پیش از پرداخت نهایی و خرید کالا (که در مرحله ۴ انجام می‌شود). در این مرحله حیاتی، یک قرارداد جامع و کامل بین واردکننده و تأمین‌کننده و گاهی اوقات با مشتری داخلی تنظیم و امضا می‌شود تا همه چیز شفاف باشد.

این قرارداد مکتوب، تمام جزئیات ضروری از جمله مشخصات کالا، قیمت نهایی، زمان دقیق تحویل، چگونگی پرداخت، شرایط اینکوترمز (incoterms) برای تعیین تکلیف تحویل و ریسک‌ها و کلیه تعهدات طرفین را به وضوح ثبت و مستند می‌کند تا جای هیچ ابهامی باقی نماند.

ارسال به انبار ایران

عملیات حمل و نقل بین‌المللی کالا با صدور اسناد حمل (نظیر بارنامه) در مبدأ و پس از بارگیری آغاز می‌شود. این فرآیند با رسیدن کالا به مقصد نهایی در ایران (که اغلب گمرک ورودی است) و تخلیه آن در انبار گمرک یا انبارهای ترخیص کالا، که منجر به صدور قبض انبار می‌شود، ادامه می‌یابد. در پی آن، مرحله ترخیص کالا از گمرک شامل اظهار کالا، کسب مجوزهای ضروری، و پرداخت حقوق و عوارض گمرکی به انجام می‌رسد.

کارشناسان و متخصصین بازرگانی کرم بابا، دانش کافی برای ترخیص کالا در تمامی ۸ گمرک رسمی ایران را دارند. بنابراین، مشتریان با خیالی آسوده می‌توانند فرایند واردات خود را بدون اتلاف وقت و مشکل پست سر بگذارند. شایان‌توجه است که شرکت بازرگانی کرم بابا، کلیه این روند را به‌عنوان نماینده مشتری در اختیار می‌گیرد و در نهایت آن‌چه تحویل مشتری خواهد شد، سفارش او در کمترین زمان، ریسک و هزینه ممکن است.

ارسال به مشتری

خروج کالا از گمرک و تحویل آن به انبار واردکننده یا ارسال مستقیم به آدرس مشتری یا خریدار داخلی، مرحله نهایی فرآیند واردات به شمار می‌رود. در واقع، با تکمیل تشریفات ترخیص و رسیدن کالا به دست مصرف کننده نهایی یا تحویل آن به مشتری، کل فرآیند واردات به پایان می‌رسد. کرم بابا سرویس تحویل door to door دارد. مشتریان با این سرویس سفارش خود را درب منزل یا انبار بدون دغدغه دریافت کرده و کسب و کار خود را توسعه می‌دهند.

جمع‌بندی

واردات به عنوان یک فرایند حیاتی اقتصادی و پلی ارتباطی بین اقتصادهای جهانی، نقشی اساسی در جبران کمبودهای داخلی، افزایش تنوع و رقابت در بازار، کاهش قیمت‌ها و بهبود کیفیت محصولات دارد. این امر نه تنها دسترسی به کالاهای متنوع و فناوری‌های نوین را فراهم می‌کند، بلکه از طریق تأمین مواد اولیه و ماشین‌آلات، زیربنای رشد صنعتی و بهبود بهره‌وری داخلی را نیز می‌سازد و می‌تواند ابزاری مؤثر در کنترل تورم باشد.

واردات می‌تواند به‌صورت واردات عمده شامل خرید کالا در حجم و تعداد بالا، واردات تکی شامل واردات کالای اختصاصی و سفارشی و یا واردات سمپل (نمونه) برای ارزیابی نیاز بازار باشد.

 فرایند واردات شامل مراحل پیچیده‌ای از منبع‌یابی و مذاکره تا ترخیص کالا از گمرک با رعایت رویه‌های قانونی (مانند ورود قطعی، موقت و مرجوعی) است که نیازمند دقت و تخصص در امور بازرگانی، قوانین ملی (مانند استانداردها) و تجارت بین‌المللی است. در نهایت، واردات هدفمند و استراتژیک، با وجود ریسک‌های احتمالی، می‌تواند به توسعه کلی تجارت و زیرساخت‌های اقتصادی کشور کمک کند.